Winter: Wintertijd

• januari / 2026

Koning winter is duidelijk aanwezig in ons kleine kikkerlandje. Kou, sneeuw en ijs maken het tot een witte wonderwereld. Code rood, geel en oranje wisselen elkaar daarbij als lampen van een stoplicht af. Collega’s en patiënten trotseren deze kou en het winterweer week in, week uit. Baby’s zijn dik ingepakt tot kleine (ijs)beertjes. Kinderen en volwassenen gekleed in dikke winterjassen met alle accessoires zoals sjaals, mutsen en wanten. Dit winterweer leidt tot sneeuw en ijspret. Het komt zelden voor dat kinderen sneeuwvrij hebben van school en we in het noorden kunnen sleeën of schaatsen op straat. Als Tongriem Kliniek bevinden wij ons volgens sommigen in de medische wereld zogenaamd vaker op glad ijs. Dit keer kon er direct via de straat als een ijsbaan de Kliniek worden ingegleden…

Onze Scandinavische patiënten vinden dit winterweer de normaalste zaak van de wereld. Ze zijn er opgekleed maar vooral ook op voorbereid. In de Tongriem Kliniek zijn wij vaak verbaasd dat deze baby’s en kinderen 2 of 3 lagen over elkaar heen aanhebben. Groot was echter de verbazing van de Scandinavische ouders, dat mijn vier schoolgaande kinderen sneeuwvrij hadden en hun vrije tijd in de kantine van de Tongriem Kliniek moesten doorbrengen bij gebrek aan opvang. De tijd vliegt, zeker met kinderen. Alleen is tijd een relatief begrip. Dit merk ik vooral bij mijn eigen kinderen, maar zie het gelukkig ook bij andere kids terug. Zeker als ze nog geen klok kunnen kijken. 5 minuten komt vaak overeen met een gevoel van 5 uur. Dat is al terug te zien in eventuele reistijd. “Zijn we er al?” vragen ze bij de hoek van de straat. “Tijd” duurt ook lang als kinderen “grote mensen” verdoving krijgen. Het idee dat een tong als een dikke marshmallow 3 uur lang in je mond ligt, klinkt niet echt uitnodigend.
Het idee dat de tijd alle wonden heelt, is wel een geruststelling. Met name voor de jonge kinderen. Zeker als die wond in de mond wordt geadviseerd te koelen met ijs. Nu kon dit de afgelopen weken met echte ijspegels van buiten. De voorkeur van kinderen ligt alleen meer bij chocolade of aardbeienijs.

De (winter)storm zal voorlopig nog niet gaan liggen. Net zoals de storm over het behandelen van tongriem problematiek. Begin januari was het tijd voor het congres “Tongue Time”. In Zwitserland bleek dat deze tongriem storm overal ter wereld huishoudt en helaas geen storm in een glas water is. Het gaf mij in ieder geval inspiratie en hoop dat meerdere collega’s zich inzetten om kinderen gezond te laten opgroeien met een functionerende mond in een gezond lichaam. Zo wil iedereen toch zijn leven lang de tand des tijds doorstaan? Mijn jongste patiënt was tenslotte 1 dag oud en mijn oudste patiënt zelfs 77 jaar. Al bijna 20 jaar neemt deze problematiek mijn tijd in beslag. Hoe lang nog zo verder? De (winter)tijd zal het leren…